STILTE-ATELIER

creatieve, geestelijke en natuurlijke weg naar genezing

DE GEESTELIJKE WEG ALS WEG NAAR GENEZING

De eigenlijke ziekte van de huidige mens bestaat voor de Zwitserse psycholoog C. G. Jung hierin, dat hij van zijn goddelijke oorsprong is losgesneden. De mens is van zichzelf vervreemd, ver verwijderd van zijn ware, goddelijke wezen.

Ik zou graag een paar gedachten naar voren willen brengen over de geestelijke weg als weg naar genezing, zoals ik deze weg in de traditie van het christendom heb ervaren. Daarbij wil ik de geestelijke weg niet gebruiken als middel voor iets anders. We gaan de spirituele weg niet in eerste instantie om gaaf en gezond te worden, maar om God te zoeken. Maar op deze weg van het zoeken naar God mogen we steeds weer heil ondervinden, omdat God de God van heil en van genezing is.

Ik zal slechts vijf onderdelen van de geestelijke weg belichten. Het zijn ook plaatsen voor Godservaring.

1. GEBED EN ZELFKENNIS

Bidden betekent dat ik mijn leven aan God voorhoud. Ik kan niet tot God bidden zonder mijn eigen werkelijkheid onder ogen te zien. Als iemand mij vertelt dat hij van God niets merkt, vraag ik hem altijd: merk je wel iets van jezelf? Je kunt helemaal niets van God merken als je jezelf niet ziet, als je alleen je verstand aan God laat zien. Laat God ook je donkere kanten zien; dan zal er tussen jou en God een wisselwerking zijn.

Als ik alles wat er in mij is aan God laat zien, mag ik ervaren dat ik onvoorwaardelijk door God bemind word. Ik ervaar Gods genezende en liefhebbende aanwezigheid die mij omsluit. Dat helpt mij mezelf te leren aanvaarden en lief te hebben.

Ik vertrouw erop dat Gods genezende liefde mijn wonden aanraakt en doordringt. Dan ervaar ik me met mijn wonden als genezen en heel.

2. DE ERVARING VAN DE INWENDIGE BRON

Veel mensen klagen tegenwoordig dat ze gestrest zijn, opgebrand en uitgeput. Voor mij is stress altijd een spiritueel probleem. We werken teveel op eigen kracht. Bidden is de weg naar de inwendige bron.

Het gebed leidt ons binnen in de innerlijke ruimte van de stilte. Deze ruimte is de ‘plaats van God’, omdat God zelf daar woont, en ‘Jeruzalem’, omdat het een plaats van vrede is. In ons - zo zegt ons de mystiek - is er al een plaats waar het volkomen stil is, waar God al in ons is.

Maar wij zijn van deze stille ruimte gescheiden. Het lawaai van binnen en van buiten, onze zorgen, en problemen liggen als een dikke betonlaag tussen ons hart en deze inwendige plaats van stilte. In het gebed dringen we door deze betonlaag heen om binnen te gaan in deze inwendige ruimte. Daar waar God in ons woont hebben de mensen geen toegang, daar raken ons de oordelen en veroordelingen niet, evenmin als de wensen en verwachtingen, de afwijzingen en de kwetsuren. Daar zijn we ongeschonden en gaaf.

Het is een ruimte van mildheid en barmhartigheid, van liefde en vrijheid. Daar hebben ook de eigen schuldgevoelens geen toegang. Daar zijn we schoon en zuiver, vlekkeloos.

3. DE OMVORMING VAN MIJN WONDEN

Ieder van ons draagt wonden met zich mee. Iedereen is in de loop van zijn leven gewond geraakt. Tegenwoordig blijven veel mensen steeds met hun wonden bezig. Ze kunnen het niet laten alle kwetsuren uit hun kinderjaren op te sporen om ze vervolgens te kunnen verwerken. Daar zit de gedachte achter van perfectie en prestatie. We denken dat we alle wonden moeten wegwerken, al het ziekmakende moeten uitroeien. Maar deze weg leidt naar een impasse. Ons verzoenen met onze kwetsuren is de christelijke weg. Voor Hildegard von Bingen bestaat de kunst van de menselijke zelfwording daarin, dat onze wonden tot parels worden omgevormd. Hoe is dat mogelijk?

De omvorming van mijn wonden tot parels betekent voor mij op de eerste plaats dat ik mijn wonden als iets kostbaars beschouw. Daar waar ik gewond ben, ben ik ook gevoelig voor mijn medemensen.

De omvorming van wonden tot parels betekent voor mij echter nog iets anders. De kostbaarste parel die we in de akker van ons leven zoeken moeten is God. Voor mij zijn de wonden de eigenlijke plaats van Godservaring.

Niet enkel aan eigen wonden maar ook aan depressie lijden tegenwoordig heel wat mensen. Velen zien in depressieve gevoelens al een ziekte waar ze zo vlug mogelijk van af willen. Ze bestrijden hun depressieve gevoelens. Maar daarmee sluiten ze de weg af naar hun eigen diepte en naar God. Als ik God ervaar, als ik met mijn wonden één word met God, dan is deze eenheidservaring tegelijkertijd ervaring van heil. Want een-zijn is immers heel zijn, gaaf zijn. De eigenlijke genezing van de mens bestaat daarom voor mij in de ervaring van God.

4. GENEZENDE RITUELEN

De christelijke traditie heeft ons niet alleen wegen tot genezing gewezen, maar ook wegen waarlangs we gezond kunnen leven. Geestelijk leven was altijd ook de kunst gezond te leven. Een wezenlijk aspect van deze christelijke diëtetiek (=de kunst gezond te leven) is het genezende ritueel. Rituelen openen de hemel boven het vaak grauw bewolkte leven van alledag. In het ritueel komt God in ons innerlijk. De genezende en liefhebbende nabijheid van God wordt ons te binnen gebracht; ze bereikt het binnenste van ons hart.

Rituelen brengen orde in ons leven. Ze geven houvast, het gevoel dat ik zelf leef en dat het moeite waard is te leven, omdat mijn leven een feest is, een feest van eenwording met God. En rituelen maken mij duidelijk dat mijn leven waardevol en zinvol is. Alleen als mijn leven zinvol is, kan het ook tot heelheid komen.

5. LITURGIE EN KERKELIJK JAAR

In iedere liturgie mogen we genezing van onze wonden ervaren. Als we nu met elkaar bidden, zingen en zwijgen, helpen we elkaar de aanwezige God te vermoeden en te bespeuren. We worden omgeven door Gods genezende aanwezigheid. Ze is een genezende ruimte waarin ons hart tot rust kan komen. Speciaal in de Eucharistieviering mogen we ervaren dat Jezus Christus onze wonden geneest. In de communie raakt Jezus ons precies zo aan als Hij tweeduizend jaar geleden de zieken heeft aangeraakt. Als ik door mijn angst verlamd bij hem kom, zegt Hij mij in de communie: “Sta op, neem je bed op en wandel.”

C.G. Jung noemt het kerkelijk jaar een therapeutisch systeem. Het is een weg van genezing, een weg waarop we alle hoogten en diepten van ons mens-zijn doorlopen in de zekerheid dat Christus op onze wegen met ons meegaat. Op de feesten van het kerkelijk jaar laten we Christus al onze wonden zien opdat Hij ze geneest.

 

DE CREATIEVE WEG ALS WEG NAAR GENEZING

in opmaak

DE NATUURLIJKE WEG ALS WEG NAAR GENEZING

in opmaak